Solidariteit doet zich voor op verschillende niveaus: het microniveau of de hulp tussen familie, vrienden, buren,... en het macroniveau bijvoorbeeld de transfers en overdrachten in het kader van de sociale zekerheid. Zonder het macroniveau geheel buiten beschouwing te laten, focust deze studie in het bijzonder op het microniveau. Ze gaat na welke zorgpatronen er bestaan in autochtone gezinnen/families en in gezinnen met personen van vreemde herkomst. Zijn die patronen identiek op het vlak van houdingen en feitelijk gedrag? Zijn mensen (nog) bereid om voor elkaar te zorgen en wat is kenmerkend voor de informele verzorger, de zorgontvanger en de zorgrelatie? Welke vormen van solidariteit worden zichtbaar in de combinatie van interne en externe educatie van kinderen van 0-12 jaar, uitgaande van individuele tijdbestedingsgegevens? Wat is bijvoorbeeld de rol van grootouders in de externe educatie? Is deze rol dezelfde in geval van een scheiding van de volwassen dochter of zoon?