Toen Fabiola in 1960, door haar huwelijk met koning Boudewijn, onze Belgische koningin werd, symboliseerde dat het begin van een gouden tijdperk van economische bloei en snelle ontwikkeling. De Belgische bevolking merkte al vlug dat de Roi triste zijn ideale partner had gevonden: een vrouw die hem aanvulde en hem steunde in lief en leed. In de loop van de jaren werden Boudewijn en Fabiola steeds meer gerespecteerd en geliefd bij alle lagen van de bevolking. Toen de natie op 31 juli 1993 het plotselinge overlijden van koning Boudewijn I vernam, ging er dan ook een enorme schokgolf door het land.
Volledig in het wit gekleed droeg koningin Fabiola op Boudewijns plechtige staatsbegrafenis haar kruis met geheven hoofd. Ze nam ongewenst maar met waardigheid haar weduwerol aan. Ook daarna bleef ze, ondanks haar pijnlijk verdriet, moedig en verbeten vertrouwen in haar liefde. Haar devotie en geloof maken haar tot een markante figuur. Ze is een sterke vrouw, die er een levensvisie en -houding op na houdt die in schril contrast staat met veel facetten van deze al te vluchtige en gejaagde wereld.
Naar aanleiding van haar tachtigste verjaardag brengt Ralf De Jonge, aan de hand van getuigenissen, fotofragmenten en archiefstukken, hulde aan onze vijfde vorstin, die door haar bijzondere rol veel ingrijpende maatschappelijke gebeurtenissen in de Belgische geschiedenis van heel dichtbij beleefde.