Aaf Brandt Corstius is een expert in het prille moederschap. Toen haar zoon Benjamin vier maanden was, bleek Aaf alweer zwanger van zijn broertje... of zusje. Een prille moeder zou je bij het chemisch afval moeten zetten, uit zoveel verschillende hormonen en vreemde stofjes is ze opgetrokken. Daarom is ze volgens Aaf Brandt Corstius ook het ideale onderwerp voor een nu eens niet over de zwangerschap, maar over het leven erná: met een baby. Daar loopt ze. Haar joggingbroek is al weken niet gewassen, haar piekerige haar zit in een losse knot. En wat hangt daar voor haar buik? O, het is een draagzak, met een baby erin. Een rode, verfrommelde baby. Waar ze verliefd naar kijkt. En wazig, moe, verbaasd, paniekerig en diep gelukkig. Aaf Brandt Corstius bespreekt vele discrete (en indiscrete) van tepelhoed tot buikwandcorrectie, van Hema-hormoon tot crèche. Het jaar dat ik (2x) moeder werd is een even vermakelijk als herkenbaar verslag van haar eerste jaar als jonge moeder.